Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/25110 K.2014/17959

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıkların, mağdurun kilitleyerek park ettiği tırı, içerisindeki yükü ile birlikte çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, aynı yasanın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, yasa maddelerinde öngörülen ceza miktarlarının aynı olması nedeniyle sonuç ceza miktarı değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın aşamalarda alınan tüm savunmalarında atılı suçu işlemediğini belirtmesi; sanık ...'ın sonradan inkar ettiği, 27.12.2009 tarihinde karakolda alınan ifadesinde, ... ile birlikte çaldıklarını bildirmesi, ...'den bahsetmemesi, depo sahibi olan tanık ...'ın aşamalarda alınan ifadelerinde, "12.12.2009 tarihinde kumaş indiren sanıkları teşhis ettiğini, koli bandı indirilirken işte olduğu için kimlerin olduğunu görmediğini..." bildirmesi karşısında; tanık ...'ın başka bir eşyanın indirilmesi sırasında sanığı gördüğünü bildirmesi dışında, yüklenen suçu bu sanığın da işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine hükümlülüğüne karar verilmesi,