Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/25189 K.2013/23893

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın Mahkemesine hitaben yazdığı 23.05.2013 tarihli dilekçesinin cezasının onaylanarak müddetnamesinin gönderilmesi istemine ilişkin olduğu, temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yüzüne karşı 16.05.2013 tarihinde verilen hükmü 1412 Sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 29.05.2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma, sanık ... hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmün gerekçesindeki açıklamaya göre 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi yerine aynı Yasanın 142/1-b maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmiş olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas ilam nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ...'ın 11.01.2013 tarihinde karakolda müdafii huzurunda alınan ifadesinde suça konu eve saat 14.00 sıralarında gittiklerini, temyize gelmeyen sanık Mehmet Gökçe'nin akşam saatlerinde gittiklerini, sanıklar ... ve ...'ın ise saat 16.00 sıralarında alkol alırken Mehmet ve İbrahim'in yanlarına geldiklerini bildirmeleri ve güneşin batış saatinin 16:32 olması karşısında, sanıkların olay saatine ilişkin ifadeleri arasındaki çelişki giderilmeden ve eylemlerin gece gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan hırsızlık suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Yasanın 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 39/2-c maddesinde "Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" eylemini gerçekleştiren kişinin işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, sanık ...'ün hırsızlık eyleminin gerçekleştirileceğinden önceden haberi bulunmamaktadır. Hırsızlık eyleminin gerçekleştirilmesi sırasında da herhangi bir yardımı olmamıştır. Diğer sanıkların eylemi gerçekleştirdikten sonra kasayı açamamaları nedeniyle kasayı açması için sanığa götürmeleri, sanığın da hırsızlık sonucu elde edildiğini bildiği kasayı açması, içinden çıkanları diğer sanıkların alarak kasayı sanık ...'e bırakmaları, sanığın da kasayı hurdacıya satması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu kapsamında değerlendirilmesi gerekirken eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

3-Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/521 esas, 2010/814 karar sayılı ilamı ile Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/787 esas, 2009/995 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alındığı belirtilmiş ise de, 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerekirken bunlardan hangisinin tekerrüre esas alındığının kararda açıkça gösterilmemiş olması,