Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/25288 K.2014/14119

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre tanık sıfatıyla beyanı alınan M.. E..'in, diğer tanık R.. H.. aracılığı ile sanığı tanıdığı, bu tanıkların, sanığa suç isnad etmelerini gerektirecek şekilde aralarında herhangi bir husumet bulunduğuna dair bir bilgiye rastlanılmadığı gibi, adı geçen tanıklardan özellikle M..

E..'in "arkadaşı olan Resul Honca'nın kendisine bir arkadaşının uydu alıcısı sattığını, İstanbul'da bulunan dükkanını kapatması nedeniyle elinde bu cihazlardan bulunduğunu ve kendisinden temin edebileceklerini söylediğini, kendisinin de bu teklifi kabul ettiğini, R.. H.. ile birlikte C.. K..'nın evine giderek uydu cihazı ve VCD satın alarak karşılığında 90 TL ücret verdiğini, C..

K.. bu cihazların ikinci el olduğunu söyleyince fiyatının da normal geldiğine" dair ifadeleri dikkate alındığında; sanığın "suça konu uydu cihazını kendilerine satmadığına" dair savunmasının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşılmakla birlikte, suç eşyasını satması şeklindeki eyleminin TCK'nın 165.maddesi kapsamındaki suçu oluşturup oluşturmayacağı hususu karar yerinde tartışılıp irdelenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,