Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/25343 K.2014/18915

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-)12.08.2010 günü tespit edilemeyen bir zaman diliminde mağdur A.H.'a ait eve girilerek değişik eşyalarla birlikte bu evde misafir olarak kalan S.. K..'a ait Nokia 2700 marka cep telefonunun çalındığı, çalınmasından sonra bu telefonu ilk kullananların sanığın kardeşi E. G. ile. D. isimli kişiler olduğu, öte yandan bu telefonun A..

A.. isimli kişi tarafından Hülya İletişim isimli işyerine satıldığına dair sanığın savunmalarının bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça konu telefonu çalınmasından kısa bir süre sonra kullandıkları tespit edilmiş olan E. G. ve İ. D. isimli kişilerin duruşmada tanık olarak dinlenmesi, telefonu nereden aldıklarının sorulması, gerektiğinde sanık Kerem ile yüzleşmelerinin sağlanması, A..

A.. isimli kişinin bilgisine başvurulması, sanığın savunmasında ileri sürdüğü hususların doğru olup olmadığının araştırılması, tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, sanığın aşamalarda değişen, tutarsız ve çelişkili savunmalarına itibar edilerek, eksik kovuşturma sonucunda hırsızlık ve dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraatine karar verilip, TCK'nın 165.maddesinde düzenlenen suçla ilgili mahkumiyet hükmü kurulması,

2-)Kabule göre de;

a)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı, eylemin hırsızlık değil suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu olarak kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, sadece suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken sanığın aynı eyleminin bir niteliğinden beraat, diğer bir niteliğinden ise mahkumiyet kararı verilmek suretiyle 5271 Sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı davranılması,

b)İddianamede sanık hakkında TCK'nın 142/1-b ve 116/1.maddelerinin maddesinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunma hakkı verilmeden, aynı Kanunun 165/1.maddesi uygulanarak 5271 Sayılı CMK'nın 226.maddesine aykırı davranılması,