Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/25401 K.2014/12947

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında yasal şartları oluştuğu halde, 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ertelenen sanık hakkında, belirlenen cezanın uzun süreli olması nedeniyle 5237 Sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1.fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olup infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görülmüştür.

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın aşamalarda atılı suçları inkar etmesi ,suç tarihinde güneşin 05.32'de doğması ve müştekinin de saat 05.00 'da gürültüye uyanarak hırsızlığı farkettiğini ileri sürmesi karşısında, sanığın eylemini gece işlediğine dair delillerin neler olduğu karar yerinde tartışılmadan , 5237 sayılı TCK.nun 143 ve 116/4 maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayini,