Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/25498 K.2014/13349

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nun 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b,ve 143 madderi uyarınca tayin olunan 2 yıl 2 ay 12 gün hapis cezasının aynı kanunun 168. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirilerek 1 yıl 1 ay 6 gün hapis cezası yerine 1 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve diğer indirimlerin bu miktar üzerinden yapılıp adli para cezasına çevrilmesi sonucu, sonuç olarak 6600TL adli para cezası yerine hesap hatası yapılarak sonuç olarak 6500 TL adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda yakınanın maddi tazminat talebi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı hırsızlık suçundan doğan zararın yakınana aynen iade edildiği,

ve sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilamların hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmediği gözetilerek sanık hakkında,fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle TCK nun 62. maddesi uygulandığı halde,

5271 sayılı CYY.nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilmeden “sanık hakkında takdiren ,yukarıdaki kanun maddelerinden başka lehe ve aleyhe kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,