KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/25563 E., 2014/18468 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2012/56884
- Mahkemesi
- Germencik Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 15/11/2011
- Numarası
- 2008/193 (E) ve 2011/440 (K
- Suç
- Hırsızlık, Mala zarar verme
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 15.05.2008 tarihli olay, yakalama ve üst arama tutanağına göre, şüphe üzerine durdurulup üzerinin aranması sonucu ele geçen suça konu eşyaları nereden aldığının sorulması üzerine sanığın, hırsızlık yaptığı evi göstermek suretiyle henüz müracaatta bulunmamış olan mağdura çalınan eşyaların tamamının soruşturma aşamasında iadesini sağlaması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi yerine 168/2. maddesinin uygulanması,
2- Adli sicil kaydında yer alan 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan 3 aydan fazla hapis cezasına konu mahkumiyetinin silinme koşullarının gerçekleşmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 51/1 madde ve fıkrasının (a) bendine göre, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından tayin olunan cezaların ertelenmesine yasal engel bulunmadığı belirlenen sanık hakkında, aynı fıkranın (b) bendinde belirtilen “sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir kanaatin oluşması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “sanığın daha
önce 3 aydan fazla hapis cezası bulunduğu” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında 51. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/25563, K. 2014/18468, 30 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama