Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/26764 K.2013/26248

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre sair temyiz İtirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, Hükümlü hakkında lehe olan kanunun belirlenmesi bakımından duruşma açılmadan yapılan uyarlama yargılamasında, dosya üzerinde verilen kararın itiraza tabi olduğunun belirtilmesinin, kararın temyiz edilebilirliğini ortadan kaldırmayacağı ve başvuruya konu 16.08.2005 tarihli hükmün temyizinin mümkün olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi hükmü dikkate alınarak hükümlünün süresinde verdiği 22.08.2005 tarihli dilekçesi temyiz niteliğinde kabul edilerek yapılan incelemede,

5252 sayılı Kanunun 9/1. maddesinde, 01.06.2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak 5237 sayılı TCK'nın lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceğinin öngörülmesine karşın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 gün ve 162/173 sayılı kararında açıklandığı gibi, lehe olan yasanın belirlenmesi herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa veya cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin hükümlerin uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa,

hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılması zorunluluğu bulunmakta ve yalnızca evrak üzerinde inceleme yapılabilmesi ise ancak belirtilen bu haller dışında söz konusu ise de, mahkemece, hükümlüye yükletilen hırsızlık suçu bakımından somut olay hakkında lehe yasanın tespiti için yapılan karşılaştırmada da görüleceği üzere, 765 sayılı TCK'nın ilgili hükümlerinin açıkça sanık lehine olduğunun anlaşılması karşısında, usul ekonomisi de