Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/26790 K.2014/14472

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mağdurun 30.08.2007 tarihli kolluk ifadesinde, araç içinde uyurken saat:04.00'te uyandığında, araçta bulunan cep telefonunun çalındığını anladığını belirtmesi, suç tarihinde yaz saati uygulaması dikkate alındığında güneşin saat 06.17'de doğması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca gece vaktinin saat 05.17'de bittiği gözetildiğinde; sanığın üzerine atılı suçu gece vakti işlediği halde hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

2- Sanığın, soruşturma aşamasında mağdura ait telefonu kendi rızasıyla iade etmesi, sim kartın ise iade edilmemesi, mağdurun duruşma aşamasında herhangi bir zararının kalmadığını belirtmesi karşısında; sim kartın çalınmasından kaynaklanan zararın hangi aşamada tazmin edildiği mağdurdan sorularak, soruşturma aşamasında tazmin edilmiş olması halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin, kovuşturma aşamasında tazmin edilmiş olması halinde ise mağdurun etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza göstermesi halinde yine 168/1., aksi takdirde 168/2. maddesinin uygulanma olasılığının tartışılmamış olması,

3- Mağdurun zararını tazmin eden ve suç tarihi itibariyle sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendi ile 5237 sayılı TCK'nın 51/1-b bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken,

“dosya kapsamına yansıyan suç işleme eğilimi” biçimindeki dosya kapsamı ile uyumlu bulunmayan, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve TCK'nın 51. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,