Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/2683 K.2013/25104

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

18.07.2010 tarihli tutanak ile aynı tarihli olay yeri inceleme raporuna göre sanığın, suça konu aracı kontak kilidini etkisiz hale getirerek düz kontak yapmak suretiyle çaldığının anlaşılması karşısında yakınana, söz konusu aracın kapılarının kilitli olup olmadığının sorulmaması, sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Sanığın, yakınana ait park halindeki aracı düz kontak yaparak çalması biçimdeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-e maddesinden hüküm kurulması, sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tekerrüre esas alınan Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2000 tarih ve 1999/473-2000/26 sayılı kararında, sanık hakkında 765 sayılı Yasanın 55/3. maddesinin uygulanmış olduğu, hükümlülüğe konu suçu işlediği tarihte onsekiz yaşından küçük sanık hakkında verilmiş mahkumiyet kararının 5237 sayılı TCK.nun 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan ve sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başka mahkumiyeti bulunduğu anlaşıldığından, “sanığın Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2000 tarih ve 1999/473-2000/26 sayılı kararı nedeniyle mükerrir sayılmasına,