Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/26942 K.2014/16133

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın öncelikle muhatabın bilinen en son adresinde tebliğe çıkarılması, ancak 6099 sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken, sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığın sorguda bildirdiği adresine tebliğ edilmeden,

doğrudan adres kayıt sistemindeki adresine yapılan tebligat geçersiz olup, sanığın öğrenme üzerine 11.06.2012 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;