Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/26980 K.2014/22831

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 145.maddesinde düzenlenen değer azlığı kavramı, suçun işleniş şekli ile olayın özelliği dikkate alınarak, failin kast ve iradesini değer olarak az olan eşyaya özgülemesi, kastının ne bulursa almaya yönelik olmaması veya daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar almış olmakla birlikte, alınan bu şeyin değerinin de cezadan indirim yapılmasını gerektirecek şekilde gerçekten az olması hallerinde yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği,

somut olayda ise sanığın işyerinin vitrin camını kırarak içeri girip kasada bulunan yaklaşık 30 TL bozuk paranın tamamını aldığının anlaşılması karşısında, 145. maddenin uygulanma koşulları oluşmadığının düşünülmemesi ve sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümlülüklerinden en ağır cezayı içeren ilamdan dolayı tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.