KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/27122 E., 2014/20365 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdur ...'a karşı 2010 yılı Kasım ayında hırsızlık suçunu mağdurlar ... ve ...'e karşı 02.02.2011 tarihinde hırsızlık ve mala zarar verme suçları mağdur ...'a karşı ise 09.06.2011 tarihinde hırsızlık suçunun işlendiği belirlenerek yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin eksik gösterilmiş olması, mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak görülmüştür.
Mağdur ...'a karşı işlediği hırsızlık suçu ile ilgili olarak ...Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/49 E., 2011/256 K. sayılı ve 30.03.2011 tarihli ilamından dolayı mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan sanığın; aynı Yasanın 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca hüküm fıkralarından TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/27122, K. 2014/20365, 10 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama