Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/27136 K.2013/25181

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında kesinleşmiş olan 23.12.1997 tarih, 67-125 sayılı ilamın infaz edilip edilmeyeceği konusundaki tereddütün giderilmesine ilişkin o yer C.Savcılığının 05.10.2001 tarihli talebi üzerine Mahkemece 05.10.2001 tarihinde “infazın tehirine” karar verildiği ve bu karara karşı da o yer C.

Savcılığının 26.01.2009 tarihinde davanın 4616 sayılı kanun uyarınca ortadan kaldırılmasına karar verilmesi talebinde bulunması üzerine Mahkemenin 02.02.2009 tarihinde davanın ortadan kaldırılmasına dair ek kararı verdiği ve bu karara yönelik o yer C.

Savcısının itiraz isteminde bulunduğu, ancak 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2012 tarih,2012/440 değişik iş sayılı kararıyla 02.02.2009 tarihli ek kararın temyize tabi olduğu gerekçesiyle dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakta ise de.

Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.02.2009 tarih, 109-31 sayılı ek kararı infaza ilişkin olması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayıp 5275 sayılı CGİK'nın 98. maddesi uyarınca mahkemece verilecek kararlar aynı Yasanın 101/3.maddesi gereğince itiraza tabi olduğundan, itiraz merci olarak Ağır Ceza Mahkemesince bu konuda bir karar verilmesi gerektiğinden ve 5271 sayılı CMK'nın 264.maddesine göre kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, 02.02.2009 tarihli ek kararın hükümlü ve katılana tebliği de yapıldıktan sonra o yer C.