Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/27503 K.2014/17137

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, suça konu cep telefonunu yakınana ait işyerinin içinde yakınandan kullanıp iade etmek bahanesiyle alıp, çaldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 141/1. maddesine göre karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının ‘a, b, c, d, e’ bentlerindeki haklardan yoksun bırakılmanın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca hüküm fıkrasından TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e”