Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/28096 K.2014/19351

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun kayden 19.07.1989 doğumlu olması, suça sürüklenen çocuk ile yakınanın beyanlarında suçun eylül 2006 tarihinde gerçekleştiğinin anlaşılması ve mahkemenin suç tarihine ilişkin kabulünün de bu yönde olması karşısında; suç tarihinde 18 yaşını doldurmadığı ve 15-18 yaş gurubunda bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında yakınana karşı gerçekleştirdiği hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından dolayı verilen cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yakınanın 10.12.2010 tarihli hazırlık beyanında suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi ve suç tarihinin eylül 2006 olması karşısında, 06.12.2006 tarihinde 5560 sayılı Yasa ile 5237 sayılı TCK.nun 142/4 maddesinde yapılan değişiklik öncesi işlenen suçlarda hırsızlık suçu ile birlikte işlenen işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, suça sürüklenen çocuktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilip verilmeyeceği hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Suçun işlendiği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarına uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ile 116/2. maddelerinde öngörülen müeyyidelerin alt sınırının 2 yılı aşmaması karşısında, eylül 2006 olan suç tarihi nazara alındığında,

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 24.maddesinin 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki hali uyarınca uzlaşma kapsamında bulunduğundan suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,