Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/28903 K.2014/18077

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hırsızlık suçundan temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, suçun gece işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,

2- Hırsızlık suçundan tayin olunan cezadan etkin pişmanlık nedeniyle 1/2 oranında, yine takdiri indirim nedeniyle 1/6 oranında indirim yapılırken uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi,

3- Sanığın adli sicil kaydına konu ve tekerrüre esas olan en ağır cezaya ilişkin Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2007 gün ve 2007/108-363 sayılı, 20/05/2008 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin karar yerine, daha hafif cezayı içeren Ulus Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2009 gün ve 2008/78-2009/86 sayılı 1 yıl 15 gün hapis cezasını içeren karar ile birlikte, her iki karar tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

4- 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 6.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142.maddesine eklenen 4.fıkra gereğince “hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmaz” hükmü ile 5918 Sayılı Kanunun 18/8.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253/3.maddesi gereğince uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz, hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun suç tarihi itibariyle şikayete tabi olmadığı gibi uzlaştırma kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,