KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/29192 E., 2013/31347 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 2.6.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 1-) Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir, ancak; sanığa atılı güveni kötüye kullanmak suçu için 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile “ bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve üç bin güne kadar adli para cezası” yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu;
somut olayda hükmün gerekçesinde sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karar verildiği belirtilerek ve bu karar doğrultusunda hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 120 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 155/2 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık ... Müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
YARGITAYİLAMI
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/29192, K. 2013/31347, 26 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama