Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/29357 K.2013/24426

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine, savunmaya, yakınanların tüm aşamalardaki beyanlarına ve oluşa göre; sanığın suç tarihlerinde kilitli ve park halinde bulunan yakınanlara ait otomobillerin kapılarını bıçak ve tornavida ile zorlamak suretiyle açıp, otomobilleri düz kontak yöntemiyle çalıştırarak yüklenen hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanunun 493/1, 522 (pek fahiş) maddelerine ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun ise 142/1-b, 143/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğu, her iki Yasa'nın suça uyan hükümlerinin olaya uygulanarak,

sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasa hükümlerinin sanık hakkında uygulanması gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile sanığın eyleminin “adet muktezası olarak yahut tahsis ve kullanımları gereği umumun tekafülü altında bulunan eşya” hakkında işlendiği kabul olunarak 765 sayılı TCK.nun 491/2 maddesi uyarınca hüküm kurulup eksik ceza belirlenmiş ise de, kurulan hükmün açıkça sanık lehine olması ve karşı temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamış, suç niteliğine göre de eylemin zamanaşımına uğramadığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;