Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/2942 K.2013/25202

Dosya incelenerek gereği düşünüldü I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 27/01/2009 tarihli tutanağa göre sanığın yakalandıktan sonra suça konu yakınana ait dizüstü bilgisayarı, çaldıktan sonra temyiz dışı sanık ...'a verdiğini, sanık ...' ın da bu bilgisayarı .... isimli motor tamircisine tamir parası karşılığında verdiğini beyan ederek çalınan dizüstü bilgisayarın yakınana iadesini sağladığı, yakınanın 18/06/2009 tarihli duruşmada, bilgisayarın tarafına iade edildiğini, zararının karşılandığını beyan ettiği anlaşıldığından, soruşturma evresinde gerçekleşen iade nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesinin uygulaması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında TCK.nun 143. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

3- 5237 sayılı TCK’nun 51/3. maddesi uyarınca; cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresinin belirleneceği ve belirlenecek sürenin alt sınırının mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden; sanığın hırsızlık suçundan 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

4- Kısa süreli olmayan erteli hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/1 maddesinin a,b,c ve d bentlerinde sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, aynı Yasanın 53/1. maddesinin (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun ise uygulanmamasına karar verilebilir, ancak aynı Yasanın 53/3. maddesi uyarınca kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluğunun uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,