Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/29474 K.2013/29245

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hüküm kurulurken, lehe kanun belirlenmesinde, 765 sayılı ve 5237 sayılı Kanunların değerlendirilmesinde her ne kadar suça konu otobüsün değeri nazara alınmamışsa da; suça konu otobüsün değerinin 765 sayılı TCK.nun 522 maddesi gereğince "pek fahiş" değerde olduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu, 765 sayılı Kanun uygulandığında verilen cezadan artırım yapılması gerektiğinden 5237 sayılı Kanun gereğince verilen cezanın sanık lehine olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d ve e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,