KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/29508 E., 2014/22293 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenmekle,
1-Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Yokluğunda verilip 14/06/2012 tarihinde tebliğ edilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 02/07/2012 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
3-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
4-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Hırsızlık suçundan uygulama yapılırken TCK.nun 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 35/1 maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini ,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/29508, K. 2014/22293, 29 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama