Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/30201 K.2013/27688

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- TCK.nun 142/2-d maddesinin ancak hırsızlık suçunun “haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit aksamına zarar vermeden olağan yollar ile kilidi açmak suretiyle” işlenmesi halinde uygulanabileceğinin anlaşılması karşısında; dosya içeriğine, yakınanın anlatımlarına ve otomobil üzerinde icra olunan keşif sonrası dosyaya sunulan 03.11.2004 tarihli bilirkişi raporuna göre, yakınana ait otomobilin kilitli haldeki sağ ön kapısını sivri uçlu tornavida veya benzeri bir alet ile delip kırarak zarar vermek suretiyle açıp otomobil içerisindeki hava yastıklarını çalan sanıkların hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b. 151. maddelerindeki suçlara uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi uyarınca uygulama yapılarak hüküm kurulması,

2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine ve oluşa göre sanıkların yakınana ait otomobilin kilitli haldeki kapısını zarar vermek suretiyle açarak yüklenen hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanunun 493/1,

522 (normal) maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun ise 142/1-b ve 151.maddelerindeki hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu gözetilerek, her iki Yasa'nın suça uyan hükümleri olaya uygulanarak,

sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasa hükümlerinin belirlenmesi ve uygulanması gerekirken, (1) numaralı bozma gerekçesinde de belirtildiği üzere sanıkların eyleminin 5237 sayılı Yasa'ya göre 142/1-b ve 151.maddelerine uyduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında mahkemece lehe yasa değerlendirmesi yapılırken karşılaştırmanın sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d maddesine uyduğu kabul edilerek hatalı yapılması,