KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/30217 E., 2014/25667 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanık hakkında mal zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde
1- Dosya kapsamına göre; olaydan 7 ay sonra başka bir hava yastığı hırsızlığı olayı ile ilgili olarak yakalanan 2 kişinin çaldıklarını, temyiz dışı sanık ...'ye sattıklarını söylemeleri üzerine sanık ...'nin iş yerinde yapılan aramada müştekinin çalınan hava yastığının bulunması ve sanık ...'nin çalıntı eşyayı sanık ...'ten satın aldığına yönelik soruşturma aşamasındaki teşhisi nedeniyle atılı hırsızlık suçunu işlemediğini savunan sanığın, müştekiye ait hava yastığını çaldığı konusunda somut delil bulunmaması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesine uyan suçu oluşturup oluşturmayacağı değerlendirilip sonucuna göre hukuki durumunun tayini yerine yasal ve yeterli olmayan yazılı gerekçeyle hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken TCK'nın 53. maddesinin, 3. fıkrası uyarınca uzun süreli, erteli, hapis cezalarında 1. fıkranın c bendindeki kendi altsoyu üzerindeki hak yoksunları hariç olmak üzere uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/30217, K. 2014/25667, 4 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama