Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/30330 K.2014/20201

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın hüküm tarihinde, Metris 2 No'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğunun dosya içeriği ve UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan, hükmün tefhim edildiği duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK.nun 193/1 ve 196/1. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın, olay gecesi bir soruşturma nedeniyle bulunduğu polis karakolunda müştekiye ait masanın üzerinde bulunan cep telefonunu çaldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-a maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 141. maddesi ile uygulama yapılması,

3-Sanığın adlî sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren Fatih 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2008 tarih ve 2008/903 Esas, 2008/961 Karar sayılı ilamı yerine, adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olan ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacak olan Fatih 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/06/2008 tarih ve 2007/730 E - 2008/563 K sayılı ilamının 5237 sayılı TCK.nun 58/6-7. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınarak mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,