Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/30435 K.2014/24186

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılanın ifadesinde, suça konu reklam amaçlı totem tabir edilen direk ve su gider ızgarasının iş yerinin demirbaşı olduğunun belirtilmesine rağmen sanık R.. Ü..’nün savunmasında, iş yerini S.A.. isimli şahıstan devir aldığını ve totem tabir edilen reklam direği ve panosu ile su gider ızgarasının kendisine ait olduğunu beyan etmesine göre, S.A...’un dinlenerek suça konu eşyaların iş yerine ait demirbaş olup olmadığı hususunun tespiti ve sanık M.. T..’nun da bu hususta bir bilgisinin bulunup bulunmadığı hususu tanık Sedat’a sorularak sanık Musa’nın hırsızlık kastı ile hareket edip etmediği değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun taktir ve tesbiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının ‘a,b,c,d,e’ bentlerindeki haklardan yoksun bırakılmanın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

b-Sanık Rıdvan’ın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas mahkumiyeti nedeniyle mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,