Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/30494 K.2014/25596

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıkların temyiz istemlerinin hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan inceleme de;

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıkların olay günü şikayetçinin sokağa kilitli şekilde park ettiği aracının kapısını tornavida ile zorlayarak açmak istedikleri sırada vatandaşların tepkisi üzerine kaçtıkları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin TCK'nın 142/1.b maddesindeki suçu oluşturmasına karşın aynı Yasa'nın 142/1.e maddesi gereğince sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi her iki fıkradaki ceza miktarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden, sanık ... hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmemesi ise infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...'ın adli sicil kaydında tekerüre esas teşkil eden mahkumiyetleri bulunmadığı halde hakkında TCK 58/6-7. maddesinin uygulanması ve ayrıca suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘müteselsilen tahsiline’ biçiminde karar verilmesi, nedeniyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “yargılama giderinin müteselsilen tahsiline” ilişkin bölümün çıkarılarak,

yerine “sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” cümlesinin eklenmesine, ayrıca "sanık ... hakkında TCK 58/6. maddesinin uygulanmamasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Şikayetçi Sadık'ın ve tanık Zafer'in olay anında iki kişi gördüklerini ve şikayetçinin sanık ...'ı, tanığında sanık ...'i teşhis ettikleri ancak sanık ...'ı olay yerinde gördüklerine dair bir beyanlarının olmadığı, sanıkların ise bu olaydan yaklaşık 6-7 saat sonra sokakta ihbar üzerine birlikte yakalandıklarının anlaşılması karşısında; sanığın atılı suça iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeter kesin bir delil bulunmadığı gözetilmeden beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanığın adli sicil kaydında tekerüre esas teşkil eden mahkumiyetleri bulunmadığı halde hakkında TCK 58/6-7. maddesinin uygulanması,