Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/30830 K.2014/23844

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyize konu olmayan sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği 20.01.2012 tarihinden önce 19.01.2011 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen 2. fıkra uyarınca bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Yine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun Tebliğ İmkânsızlığı ve Tebellüğden İmtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında; “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, temyize konu olmayan sanık ...'ın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sanığın sorgusu sırasında bildirdiği adrese tebliğe gönderilmeden, farklı bir adres olan mernis adresine tebliğe gönderildiği, bu adreste bulunamadığı için 7201 sayılı Kanun'un 21/2.