Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/3114 K.2013/25787

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Zincirleme suç kapsamında daha önce işlenen suçların hangi saatte işlendiği konusunda kanıt bulunmaması nedeniyle bu durum sanık lehine değerlendirilerek gündüz vakti işlendiğinin kabulünde zorunluluk bulunması, son suçun işlendiği 10.06.2011 tarihinde ise yaz saati uygulaması dikkate alındığında güneşin saat 20.39'da batması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca gece zaman diliminin saat 21.39'da başladığı ve olay tutanağı ile tutanak tanığının ifadesine göre eylemin gündüz sayılan saat 21.30 sıralarında işlendiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 143/1. maddesi ile arttırma yapılması,

2- Sanık müdafiinin 16.06.2011 havale tarihli dilekçesinde zararın giderilmesi amacıyla sanığın eşi C.

G.. tarafından PTT aracılığıyla 420 TL'nın katılan şirket adına havale edildiğinin, 29.09.2011 tarihli dilekçesinde ise katılan şirket tarafından havalenin kabul edilmemesi nedeniyle paranın iade edildiğinin bildirmesi ve kovuşturma başlamadan önce havale yapıldığına dair 15.06.2011 tarihli makbuzu sunması, ancak katılan şirketin havaleyi kabul edip etmediğine ilişkin dosyada bir bilgi ve belge bulunmaması karşısında;

bu husus araştırılarak katılan şirketin dava konusu yapılan suçlar nedeniyle oluşan zararının sanığın eşi tarafından iddianame kabul kararı verilmeden önce karşılanmak istendiği ancak katılan şirketin bunu kabul etmediğinin tespiti halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 1. fıkrası uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile kovuşturma aşamasında 28.09.2011 tarihinde gerçekleştirilen ödeme esas alınarak aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca indirim yapılması,

3- Katılan şirketin zararının sanık tarafından giderildiği ve sanığın sabıkasının da taksirli suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin bulunması nedeniyle engel oluşturmadığı gözetilerek.

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. Fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden.

TCK’nın 62. maddesinin uygulanması ve verilen hapis cezasının ertelenmesi sırasında, fiilden sonraki ve yargılama sırasındaki davranışları, pişmanlık duyması nedeniyle tekrar suç işlemeyeceğine dair hakkında olumlu kanaat oluştuğu belirtilen sanığın, “…geçmişte hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu …” şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,