Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/31390 K.2014/22581

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61.maddesinin 1.fıkrasına göre hakim, somut olayda; bu fıkrada yedi bent halinde sayılan hususları ve aynı Kanunun 3. maddesinin 1.fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenlemeleri gözönünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.

Cezanın iki sınır arasında tayin ve takdiri mahkemenin yetkisi içinde ise de, hakim bu takdir hakkını adalet ve nesafet kuralları ile sınırlı olarak kullanmalıdır.

Somut olayda sabıkasız olan ve ilk defa suç işleyen sanığın suç işleme hususundaki kastının yoğunluğu gerekçe gösterilmiş ise de mahkemece eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının kabul edildiği gözetilmeden, suçun işleniş şekline ilişkin ağırlaştırıcı nedenlerin nelerden ibaret olduğu da karar yerinde tartışılmadan adalet ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak alt sınırdan önemli sayılabilecek oranda uzaklaşılmak suretiyle yazılı şekilde ceza tayini,