Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/31407 K.2014/19976

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin kovuşturma aşamasında da tekrarladığı 12.09.2010 tarihinde saat 12:30'da verdiği soruşturma aşamasındaki beyanında “sanık Murat beni kendi aracıyla evime bıraktı ancak ben çok alkollü olduğum için bir ara kendimi bu şahsın aracında kaybettiğimi hatırlıyorum,uyandığımda evimde bulunuyordum ancak üzerimde bulunan param,cep telefonum,üzerinde takılı hattım,nüfus cüzdanım ve çakmağım yoktu,Murat benim sarhoşluğumdan faydalanarak değerli eşya ve paralarımı almıştır”şeklinde iddiada bulunmasına karşın,sanığın “müşteki ile gazinoya beraber gittik,kendisini eve bırakmamı istedi,semtine kadar götürdüm,orada bıraktım,kendisi sarhoştu

ancak kendini biliyordu” şeklindeki savunması,müştekinin suç tarihinden bir gün sonra 13.09.2010 günü saat 01:48'de alınan adli raporunda “alkolsüz” olduğunun belirtilmesi nedeniyle suç tarihinde alkolün etkisinde olup olmadığının anlaşılamaması karşısında müştekinin eylemin gerçekleştiği saatte sarhoşluğun etkisiyle uyuyup uyumadığı veya malını koruyamacak durumda olup olmadığı,eylemin araç içerisinde gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği kesin olarak belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Hükmün gerekçe bölümünde, sanığın, eylemi geceleyin alkolün etkisinde olan ve malını koruyamayacak durumda bulunan şikayetçiye karşı işlediğinin kabul edilmesi karşısında, sanığın eylemine uyan TCK'nın 142/2-a

uyarınca cezalandırılmasına ve cezasının TCK'nın 143.maddesi ile artırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,TCK'nın 141/1.maddesi ile uygulama yapılması ve suçun geceleyin işlendiği belli olmadığı gerekçesiyle TCK'nın 143.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,