Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/31625 K.2014/1743

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-)Mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 19.12.2008 tarihinde mühür bozma suçundan 5237 sayılı TCK.nun 203/1,62 ve 52/2 maddeleri uyarınca 3000 TL.sı adli para cezası verilip CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı,bu karara karşı sanık müdafiinin temyiz isteğinde bulunduğu,Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 02.03.2011 gün ve 2010/34750 esas 2011/4040 sayılı kararı ile,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle itiraz merciince itiraz konusu değerlendirilmek üzere incelenmeksizin mahalline iadesine karar verildiği,mahkemece itirazın değerlendirilmek üzere merciine göndermek yerine,Yargıtay 2. Ceza Dairesinin ilamı ,temyiz isteğinin reddi olarak algılanarak hatalı olarak kararın kesinleştirildiği,Kuyucak Sulh Ceza Mahkemesinin sanığın deneme süresinde suç işlediğine yönelik ihbarı üzerine de,hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşıldığından,19.12.2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmemesi nedeniyle deneme

süresinin başlamayacağı ,Kuyucak Sulh Ceza Mahkemesinin ihbar ettiği 09.06.2011 tarihli suçun da deneme süresi içinde işlenmiş sayılamayacağı ve 5271 sayılı CMK.nun 231/11.maddesinde düzenlenen koşullar gerçekleşmediğinden hükmün açıklanamayacağı gözetilmeden verilen hükmün hukuken geçersiz olduğu belirlenmekle;mühür bozma suçundan verilen 19.12.2008 tarihli mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik sanık müdafiinin itirazının itiraz merciince değerlendirilmek üzere incelenmeksizin İADE edilmek üzere Yargıtay C.

Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-) Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen ortadan kaldırma kararına yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Sanık hakkında 19.12.2008 tarihinde elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-f,168/1 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası verilip CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı,bu karara karşı sanık müdafiinin itirazı henüz merciinde incelenmediği için kesinleşmediği anlaşılmışsa da,kesinleşmeyen hükme ilişkin olarak ta 6352 sayılı Kanun gereğince uyarlama kararı verilebileceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,yazılı şekilde “ilamın bütün sonuçları ile birlikte ortadan kaldırılmasına” kararı verilmesi,