Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/31668 K.2014/24271

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişmediğine ilişkin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 13.04.2011 tarihli raporlar ile 19.07.2011 günlü oturumda, suça sürüklenen çocukların eylemin suç olduğunun farkında olmadıklarını belirten Psikolog A. İ. tarafından düzenlenen ve suça sürüklenen çocukların yaptıklarının yanlış olduğunun bilincinde olmadıkları yönünde tespitlere yer verilen sosyal inceleme raporları arasında çelişki bulunmadığından tebliğnamenin yeniden rapor alınması gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine katılınmamıştır. Ancak;

1- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olup, işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yetenekleri gelişmediği için ceza sorumlulukları bulunmayan ve bu nedenle haklarında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gereken suça sürüklenen çocuklar yönünden, 5237 sayılı TCK'nın 31 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11/1. maddeleri uyarınca, aynı yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlere hükmolunmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

TCK'nın 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değeri az olan malın alınması halinde suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de dikkate alınarak, gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebilecek ölçüde düşük değerlerin esas alınması suretiyle uygulanabileceği gözetilmeden, kullanılmayan cezaevi binasına girip üç çuval kadar demir ve kablo çalmaya teşebbüs edilen olayda hırsızlık suçunun işleniş biçimine göre TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşulu oluşmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması,