Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/31920 K.2014/21495

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre;14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun' a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın atılı suçu işleyip işlemediğini hatırlamadığını,geçmişte işlediği hırsızlık suçlarını daima gündüz saatlerinde işlediğini geceleyin hırsızlık yapmadığını savunması,UYAP'tan yapılan incelemeye göre İstanbul ilinde suç tarihi olan 12.04.2011 günü güneşin saat 18:45'de battığının gecenin ise 19:45'de başladığının belirlenmesi,suç tarihinde saat 18:00'de ayrıldığı evine saat 22:30'da geldiğinde hırsızlık yapıldığını gördüğünü bildiren mağdurun belirttiği saatler çerisinde gündüz bölümüne rastlayan zaman diliminin de bulunduğunun anlaşılması karşısında,eylemin gece işlendiğine ilişkin kesin delillerin neler olduğu kararda açıklanmadan

“hazırlıktaki tespitler dikkate alındığında eylemin gece saat 22:00 'de gerçekleştiği” şeklindeki dosya içeriğine uymayan gerekçeyle sanığın konut dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/4.maddesi ile cezalandırılmasına ve hırsızlık suçundan verilen cezasının aynı Kanunun 143.maddesi uyarınca artırılmasına karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken sadece TCK'nın 116/4.maddesi uyarınca ceza verilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazda tereddüte neden olacak şekilde sanığın hem TCK'nın 116/1.maddesi uyarınca 6 ay hapis cezasıyla hem de aynı Kanunun 116/4.maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

b-TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,