Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/32485 K.2013/28378

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCK'nın 142.maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/2. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu;

sanığın olay gecesi 04.00 sıralarında mağdurun evinin muhkem olduğu belirlenen kapı kilidini kırarak içeri girip evden nakit para ve fotoğraf makinesi ile mağdura ait otomobilin anahtarını alarak otomobili de çalması şeklinde gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d ve 143.maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Kanunun 151/1. ve 116/4. maddelerine uyan mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğu,ancak;mağdurun 17.11.1998 günlü duruşmada sanık hakkında şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında,

5560 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 5237 Sayılı TCK'nın 142. maddesine eklenen 4. fıkranın yürürlük tarihi olan 19.12.2006 gününden önce işlenen mala zarar verme suçu hırsızlık suçu ile birlikte işlense dahi soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu bu nedenle suç tarihi itibari ile soruşturması ve kovuşturması mağdurun şikayetine tabi olan mala zarar verme suçundan sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul etmesi halinde ceza hükmü kurulamayacağı,ayrıca konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme

suçlarının uzlaşma kapsamında olduğu da gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılıp sonucuna göre, uzlaşmanın sağlanması halinde 5237 sayılı TCK. hükümlerinin sanık lehine sonuç doğuracağı gözetilmeden,mala zarar verme suçu yönünden sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulmadan ve konut dokunulmazlığını bozma ile mala zarar vermek suçlarından uzlaşma işlemleri yapılmadan eksik inceleme ve soruşturma sonucu 765 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,