Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/32545 K.2013/29706

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilirken hükümde taksit aralıkları gösterilmemiş ise de taksitlerin birer ay ara ile ödeneceği kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 35/1. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal inceleme raporu aldırılmadan ve aynı Kanunun 35/3.maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden, yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında daha önce 28.11.2008 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, sanığın deneme süresinde yeniden suç işlemesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde, mahkemece ancak 5271 sayılı CMK.nun 231/11. maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında koşullarının varlığı halinde cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilecekken, sanığın tekrar suç işlemesi durumunda açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında,

bir imkan mahkemeye tanınmadığı gözetilmeden sanık hakkında bu kez 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uygulanmayarak ve eylem tamamlandığı halde sanık hakkında aynı yasanın 35. maddesi uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,