Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/32735 K.2014/26771

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üç bin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanıkların temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Dosya içeriğine ve katılan kurum yetkilisinin beyanına göre,yüksek gerilim direklerini yükseltmede kullanmak için olay yerinde bulunan direklerin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, kamu hizmetine tahsis edilme unsurunun gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması , her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.