Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/32927 K.2013/30090

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Yasanın 317.maddesi uyarınca kısmen istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, hurda toplarken, bildirilen eşgal üzerine yakalandığında, suça konu inşaat malzemelerini aldığını kabul ederek sakladığı yeri gösterip, mağdura iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI