Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/33051 K.2014/2009

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümde kanun yollarına başvurunun şekli, başvuru yapılacak mercii ve bu sürenin ne şekilde başlayacağını kapsayacak ve hiçbir duraksamaya, yanıltıcı ifadeye yer vermeyecek biçimde yapılması zorunlu olduğu nazara alınarak, sanıklar müdafiinin yüzüne karşı verilen hükümde yasa yolu bildiriminin yöntemince yapılmaması nedeniyle sanıkların temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı kabul edilerek temyiz istemlerinin reddine dair 13.05.2009 ve 17.01.2009 tarihli ek kararların kaldırılarak, 27.10.2008 tarihli hükme ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

1-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezalerın miktar ve türüne göre hükümlerin; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz istemlerinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Olay sırasında güvenlik görevlilerinin olay yerine gelmesi ile sanık ...’ın cep telefonu ile kaçtığı, diğer sanık ...’ın ise yakalandığı ancak cep telefonunun ele geçirilemediğinin anlaşılmasına göre, sanıkların eylemlerinin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde sanıklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi gereğince indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.