Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/3326 K.2013/3443

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık B.. Ç..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142/1/b, 143, 168/1, 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca 7 ay 23 gün hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, sanığın mükerrir olması sebebiyle cezanın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair GAZİANTEP 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.10.2010 tarihli ve 2009/828 esas, 2010/1018 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14.06.2012 gün ve 2012/10417/35765 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2012 gün ve 2012/180277 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; sanığın adli sicil kaydında yer alan GAZİANTEP 4. Sulh Ceza Mahkemesinirn 09.02.2007 tarihli ve 2006/280 esas, 2007/105 karar sayılı ilamı ile tayin olunan 100.00 Türk lirası adli para cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Gaziantep 4.Sulh Ceza Mahkemesinin, 09.02.2007 gün ve 2006/280, 2007/105 sayılı hükmünün, kesin nitelikte adli para cezasından ibaret olması karşısında, ödenmemesi üzerine hapse çevrilerek infaz edilmesi, asıl cezanın adli para cezası olduğu sonucunu değiştirmeyeceğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’ nın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın, adli sicil kaydında yer alan diğer mahkumiyetine konu suçu işlediği tarihte 18 yaşından küçük olduğunun anlaşılması nedeniyle bu mahkumiyetinin de tekerrüre esas olmadığı dikkate alınarak,

sanık hakkında hükmolunan hapis cezalarının mükerrirlere özge infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (GAZİANTEP) 7.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 07.10.2010 gün ve 2009/828, 2010/1018 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;