Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/3334 K.2013/26088

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin 1412 sayılı Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1-Katılanın, kira sözleşmesi ile sanığa teslim ettiği eşyaların sanık tarafından çalındığını bildirmesine karşılık sanığın, eşyaların eskimesi nedeni ile yenileri ile değiştirdiğini ve tadilatlardan katılanın haberinin olduğunu bildirmesi karşısında; sanığın savunma ve delilleri araştırılıp, evde kumar oynatılması nedeniyle evin mühürlendiğine ilişkin tutanaklar getirtilip, tutanak tanıklarından, tutanak tarihinde suça konu eşyaların evde bulunup bulunmadığı hususu sorulup açıklattırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanık ve katılan arasında düzenlenen kira sözleşmesi ile suça konu eşyaların teslim edilmiş olması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu halde eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı yasanın 142/1-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,