Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/33399 K.2013/31103

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CYUY.nın 42. maddesinin 1.fıkrasındaki, “süresinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek ise eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” hükmü karşısında, hükümlünün temyiz dilekçesi ile birlikte bulunduğu eski hale getirme istemi hakkında temyizi esastan incelemeye yetkili Yargıtay tarafından karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hükümlünün istemi üzerine ... Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2012 gün ve 2005/214-2008/331 sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükümlünün yokluğunda verilen kararın hazırlık evresinde tespit edilerek iddianamede yazılan “692 Sokak, No:4, ...., ..../...” adresine tebliği için çıkartılan tebligat parçasının, adreste tanınmadığı gerekçesiyle tebliğ edilememesi üzerine, bu kez yakalama emri üzerine 14/11/2007 tarihli savunmasında bildirdiği,

“637 Sokak, No:14, ..../... ” adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılarak hüküm temyiz edilmediğinden bahisle 06/07/2009 tarihinde kesinleştirilmiş ise de, hükümlünün son yakalama emri üzerine 10/02/2008 tarihli savunmasında “648 Sokak, No:44, ..../...” adresinde oturduğunu bildirdiği halde, bilinen en son bu adrese tebliğat yapılmadığının anlaşılması karşısında;

son bildirilen adrese tebligat yapılmadan hükümlünün önceki adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu ve hükümlünün öğrenme üzerine 23/12/2011 tarihli eski hale getirme talebi yerinde ve temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

T.C. -2-

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 491/3.maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2.maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının suçun işlendiği 07/03/2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,