Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/33587 K.2013/31007

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanması konusunda bir karar verilmemiş ise de, sanığın kasten işlediği suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak infazda nazara alınması mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesi ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 151/1, 116/1.maddeleri olaya ayrı ayrı uygulanarak, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılarak sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken açıklanan şekilde değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesinin uygulanması sırasında 3 ay 10 gün hapis cezası yerine 2 ay 20 gün olarak eksik hapis cezasına hükmedilmesi,

b-Hükümden sonra 08/02/2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesi uyarınca bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,