Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/33887 K.2014/59

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26.maddesiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde ise; Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun, beraberinde arkadaşı ... ile birlikte, gündüz vakti yakınanın, ahşap olan evinin kapısını kırarak içeride bulunan bilgisayarı çalmaları, suça konu bilgisayarı taşıdıkları esnada marketten dönen yakınanın eşi ve kızları olan tanıklar ...tarafından görüldükleri, o an hırsızlıktan haberi olmayan tanıkların müdahale etmedikleri, evlerine vardıklarında hırsızlık olayını farkına varmaları üzerine yakınanın, aynı mahallede oturmaları sebebiyle tanıdığı ...ı yakaladığı, ...ın kendiliğinden bilgisayarı emaneten bıraktıkları tanık ...'ın evini göstermek suretiyle suça konu eşyanın iadesini sağlamış olması karşısında;

suça sürüklenen çocuk hakkında, üzerine atılı hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunu beraberindeki arkadaşı Ayhan ile birlikte işlemiş olması karşısında, hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3- Suça sürüklenen çocuk hakkında, üzerine atılı konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 116/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen “4 ay hapis cezasının”, aynı Kanunun 50/1-a maddesi uyarınca günlüğü 20.00 TL'den adli paraya çevrilmesi suretiyle sonuç ceza olarak” 2.400,00 TL” yerine “2.000,00 TL” adli para cezasına hükmolunması,

4- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde suça sürüklenen çocuğa atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından doğan herhangi bir maddi zararın olayda bulunmadığı, konut dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı,

hırsızlık konusu bilgisayarın da iade edildiği, adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken,

“zararın ödenmediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,