Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/34151 K.2014/29709

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-)İddianamede, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a. maddesinin aynı Kanunun 145.maddesi ile birlikte uygulanması talep edildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 145.maddesi uygulanmayarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2-)Sanık ve arkadaşlarının inşaat alanından aldıkları malzemelerle olay yerinden 200 metre kadar uzaklaştıkları, devriye gezen polis ekiplerinin şüphe üzerine sanığı durdurup suça konu eşyalara el koyduklarının anlaşılması karşısında; kesintisiz bir takip olmadan şüphe üzerine yakalanan sanığın, hırsızlık suçuna ilişkin eyleminin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

3-)Metro istasyonu yapılması amacıyla özel bir şirket tarafından kurulan şantiye alanındaki inşaat demirlerini alan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1.e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a. maddesi ile uygulama yapılması,

4-)5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan sanığın; aynı Yasanın 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,