Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/34156 K.2014/31281

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanıklar ... ile ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğunun belirlenmesiyle yapılan incelemede;

1)Sanıklar ... ile ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2012/13-1438 E. , 2013/53 K. sayılı ve 12.02.2013 tarihli kararında açıklandığı gibi hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu durumun infaz aşamasında gözetilebileceği, sanık hakkında birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde ise bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği,

Somut olayda sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan daha ağır cezayı içeren ...Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/25 E., 2009/9 K. sayılı ve 03.02.2009 tarihli ilamından dolayı mükerrir olduğu, diğer sanık ...'ın adli sicil kaydı incelendiğinde ise sadece ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/40 E., 2005/76 K. sayılı ve 13.12.2005 tarihli ilamından dolayı mükerrir olduğu anlaşılmakla;

Adli sicil kayıtlarında tekerrüre esas ilamları bulunan sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinde, hangi ilamın tekerrüre esas alındığı kararda gösterilmeden, yalnızca tekerrüre esas sabıkaları olduğu belirtilerek 5237 sayılı TCK’nın 58.maddesi uyarınca cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suç tarihinde ... İlçesi, ... Köyü, ... Mezrasında mağdur ...'a ait eve giren üç bayanın hırsızlık yaptığı, olayın faillerinden iki kişiyi mağdurun teşhis ettiği, ancak olay yerinde bulunan üçüncü kişinin sanık ... olup olmadığı hususunun mağdur ... tarafından teşhis edilemediği, tanık ...'in suç tarihinde ... Köyünde sanık ...'yı görmüş olmasının, bu köye bağlı ... Mezrasındaki hırsızlık suçunun sanık ... tarafından işlendiği hususunda tek başına yeterli bir delil sayılamayacağının anlaşılması karşısında;

Sanık ...'nın yüklenen suçu işlemediğine ilişkin savunmasının aksine, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,