Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/34380 K.2014/25137

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-)Sanığın soruşturma evresinde müdafisi hazır bulunduğu halde kolluk görevlileri tarafından alınan ifadesinde özetle “gece saat 03:00 sıralarında evinden çıkıp sokaklarda dolaşmaya başladığını, parası olmadığı için teyp çalmaya karar verdiğini, sokakta park halinde Kartal marka bir aracı görüp hırsızlık yaptığını” beyan ettiği anlaşılmakta ise de, sanığın ifadelerinden suçun işlendiği zaman dilimi kesin olarak tespit edilemediğinden, şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması,

2-)Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/13-1444 E., 2013/305 K. sayılı ve 18.06.2013 tarihli kararında da vurgulandığı gibi 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/2.maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağından, sanığın adli sicil kaydındaki ilamlardan en ağır cezayı içeren Gaziosmanpaşa 3.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30.06.2005 tarihli, 2004/265 E., 2005/354 K. sayılı hükmünden dolayı tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği düşünülmeden,

6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2. maddesi uyarınca “verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkıp kalkmadığı” hususu da araştırılmadan sanık hakkında Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/65 E., 2011/373 K. sayılı ve 15.09.2011 tarihli ilamıyla elektrik enerjisi hırsızlığı (karşılıksız yararlanma) suçundan hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezasından dolayı tekerrür hükümlerinin uygulanması,