Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/34492 K.2013/27457

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Katılan vekilinin 12/02/2013 tarih ve 2012/400 Esas, 2013/221 Karar sayılı mühür bozma suçundan verilen beraat kararına yönelik yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından verilen 06/03/2008 tarih ve 2007/490 Esas, 2008/196 Karar sayılı mahkumiyet kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19/07/2012 tarih ve 2010/14460 Esas, 2012/19829 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzeri dosyanın mahkemesine iadesine karar verildiği, bu kararın sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçuna yönelik olduğu, bu nedenle mahkemece mühür bozma suçuna yönelik olarak yeniden bir değerlendirme yapılması gerekmediğinden,

iade sonrasında mühür bozma suçuna yönelik olarak kurulan 12/02/2013 tarih ve 2012/400 Esas, 2013/221 Karar sayılı yeni beraat hükmü yok hükmünde olduğundan, mühür bozma suçundan verilen 06/03/2008 tarih ve 2007/490 Esas, 2008/196 Karar sayılı mahkumiyet kararının temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bu konuda 07/04/2010 tarih ve 2008/164116 nolu tebliğnameyi düzenlenmiş olduğu anlaşılmakla, mühür bozma suçundan verilmiş olan 12/02/2013 tarih ve 2012/400 Esas, 2013/221 Karar sayılı hukuki değerdan yoksun beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının istem gibi REDDİNE;

2-Sanığın 06.03.2008 tarihli mühür bozma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında mühür bozma suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin aynı Kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3- O yer Cumhuriyet savcısının karşılıksız yararlanma suçundan verilen 12.02.2013 günlü sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kurum zararını giderdiği anlaşılan sanık hakkında 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2. maddesi ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-a maddelerine göre ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiş olmasına rağmen, sanığın katılana vekalet ücreti ödemesine karar verilmesi,