Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/34662 K.2014/30135

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- İddianamede suç tarihinin 17.04.2007 olarak kabul edilmiş olması, 17.04.2007 tarihinde düzenlenen olay yeri tespit tutanağında “S. - Ş.köyü yolları arasında bulunan iki direk arası yaklaşık 100 metre telefon kablosunun kesilmiş olduğunun” belirtilmesi ve sanık E.. Ü..'in tüm aşamalarda atılı suçu inkar ettiğinin anlaşılması karşısında, temyiz dışı sanık S.

K.'un 16.06.2007 tarihinde soruşturma aşamasındaki “yakalandıkları 16.06.2007 tarihinden 10 gün önce Harmandalı köyünde 5-6 direk arasındaki telefon tellerini kestiklerine, Harmandalı köyünden bir gün sonra ise sanık Ertan ve temyiz dışı sanık Oğuz ile birlikte S. köyüne gittiklerine, 6-8 direk arasındaki yere düşmüş kabloları aldıklarına” dair suç tarihi ve olayın gerçekleşme şekli itibariyle kovuşturmaya konu suçun işlendiği tarih ve işleniş şekli ile uyuşmayan soyut suç atması dışında sanık Ertan'ın hırsızlık suçunu işlediğine dair, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun,

kesin ve inandırıcı kanıtların nelerden ibaret olduğu kararda gösterilmeden yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

II- Kabule göre de

1- Kovuşturmaya konu olan suçun 17.04.2007 tarihinde işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, sanığın tekerrüre esas alınan Çifteler Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.10.2007 tarih, 49-92 sayılı ilamındaki suç tarihinin 16.06.2007 ve kesinleşme tarihinin de 04.03.2009 olduğu gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

2-İddianamede sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği ve sanığa adli sicil kaydının da okunmadığı gözetilmeden ek savunma hakkı verilmeksizin TCK'nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

3-TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,