Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/35123 K.2013/29294

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun geceleyin taklit anahtar ile arabanın kapısını açarak teybini çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 143 maddelerin düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, aynı yasanın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre 15 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu ve zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünceye katılınmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve denetim süresine tabi tutulmasına karar verilip, bu kararın 21.11.2007 tarihinde kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uymadığı gerekçesiyle açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dosyanın yeniden ele alınarak karar verilmesi için mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verildiği anlaşılmış olmakla, mahkemece, duruşma açılarak,

taraflar çağrılıp, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uyulmaması durumunda açıklanmasına yönelik aynı maddenin 11. fıkrasında öngörülen, geri bırakılan hükmün yalnızca açıklanmasına karar verilmekle yetinileceğine ilişkin düzenlemenin, açıklanması geri bırakılan önceki hükümde ilke olarak mahkemece bir değişiklik yapılamayacağını vurgulamaya yönelik olduğu ve dolayısıyla bundan açıklanması geri bırakılan hükme sadece gönderme yapılması gerektiği anlam ve sonucunun çıkarılamayacağı gözetilerek,

somut olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce 22.06.2007 tarihinde hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 39/1, 31/3, 62, 50. maddeleri uyarınca 4000 TL adli para cezasına hükmedilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uyulmaması karşısında, açıklanan kararın hüküm fıkrasında, CMK'nın 232/6. maddesine uygun olarak,

verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, her bir madde uygulanırken verilen ceza miktarının ayrı ayrı ve tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, duruşma açılmadan ve yalnızca önceki hükme göndermede bulunmakla yetinilmek suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması,